ALGEMEEN

Die besigheid van ’n beleggingshouermaatskappy verskil aansienlik van dié van ’n bedryfsmaatskappy. In laasgenoemde geval word produkte en/of dienste teen ’n sekere bruto winsmarge verkoop, waardeur inkomste en kontantinvloei vir die betrokke onderneming verkry word. Sterk kontantvloei en aandeelhouerswaarde word gevolglik geskep deur inkomste te verhoog, uitgawes te verlaag en bedryfsdoeltreffendhede te optimaliseer. Dit verhoog die netto wins waaruit dividende aan aandeelhouers betaal kan word.

In die geval van ’n beleggingshouermaatskappy word geen produkte en/of dienste verkoop nie. Dit, saam met die spesifieke rekeningkundige hantering wat vir verskillende klasse beleggings vereis word ingevolge Internasionale Finansiële Rapporteringstandaarde, het die effek dat die netto wins van ’n beleggingshouermaatskappy nie altyd ’n billike weerspieëling van sy onderliggende kontantvloei en finansiële welstand is nie. Net so sal die verskil in netto wins tussen verslagtydperke nie altyd ’n goeie aanduiding wees van die tendens in dividendbetalings aan aandeelhouers nie. Die waarde en vertoning van die onderliggende beleggings, eerder as die bedrywighede op houermaatskappyvlak, sal in ’n groot mate die waarde bepaal wat deur beleggingshouermaatskappye vir aandeelhouers geskep word, hoewel die aangaan van transaksies op beheermaatskappyvlak ook aansienlike waarde toevoeg as dit op ’n blywende waardemetode gedoen word.

KAPITAALTOEWYSING

Die belangrikste funksie van ’n beleggingshouermaatskappy is die toewysing van kapitaal. Uit die oogpunt van menslike kapitaal gesien, moet ons verseker dat die beste mense die besighede bestuur waarin ons belê. Finansiële kapitaal moet op die mees effektiewe wyse toegewys word. Kapitaal is duur en nie onbeperk nie.

Aangesien ons met ’n onsekere toekoms te doen het en uiteraard kapitaaltoewysingsmodelle grond op sekere aannames omtrent die toekoms, benodig ons ’n veiligheidsgrens in ons beleggingsbesluite.

Ons moet gedissiplineerd wees in ons toewysing van kapitaal en, sou ons verkeerd wees, moet daar vinnig en beslissend opgetree word.

Die volgende kapitaal is voorts aangewend, en die impak daarop in die skepping van volhoubare waarde gemeet: intellektuele kapitaal, ons verhoudingskapitaal, vervaardigingskapitaal en ons omgewingskapitaal.

HOE ONS ONS GELD MAAK

Ten einde te weet hoe Remgro sy geld maak, moet sy gerapporteerde resultate eerstens verstaan word.

Remgro se statutêre gerapporteerde netto wins bestaan hoofsaaklik uit die volgende:

    Gekonsolideerde resulate van sy bedryfsfiliale, naamlik RCL
    Foods, Distell en Wispeco;

  • Geëkwiteerde resultate van sy beleggings in geassosieerdes en gesamentlike ondernemings, bv. Mediclinic, FirstRand, RMH en RMI, die vier grootste bydraers tot netto wins;
  • Wins/verlies met die realisasie van beleggings;
  • Netto waardedaling van beleggings;
  • Dividende ontvang van maatskappye waarin belê is en wat nie as filiale, geassosieerdes en gesamentlike ondernemings geklassifiseer is nie, bv. die Milestone China Funds en die Pembani Remgro Infrastruktuurfonds;
  • Rente ontvang;
  • Rente betaal;
  • Netto korporatiewe koste, insluitende vergoeding en ander voordele betaal aan werknemers; en
  • Belasting.

Soos uit bogenoemde blyk, word dividende ontvang van bedryfsfiliale, geassosieerdes en gesamentlike ondernemings nie in Remgro se gerapporteerde netto wins ingesluit nie. Daarby word enige wins/verlies op die realisasie van beleggings ook by die gerapporteerde wesensverdienste uitgesluit.

As beleggingshouermaatskappy, en in teenstelling met die hantering van resultate ingevolge rekeningkundige standaarde, bestaan die beste beraming van Remgro se wins op houermaatskappyvlak (“by die kern“), na ons mening, uit die volgende:

  • Dividende ontvang van maatskappye waarin belê is;
  • Rente ontvang;
  • Wins/verlies met die realisasie van beleggings;
  • Netto waardedaling van beleggings;
  • Netto korporatiewe koste, insluitende die vergoeding en ander voordele betaal aan werknemers;
  • Rente betaal;
  • Belasting betaal; en
  • Buitelandse wisselkoersveranderinge.

Daarbenewens word kontant wat by die kern gegenereer word (hoofsaaklik dividende en rente ontvang en die opbrengs op realisasie van beleggings), gebruik vir beleggingsdoeleindes, die betaal van rente asook die betaal van dividende aan aandeelhouers.

Gegewe die aard as ’n beleggingshouermaatskappy, en die aansienlike kontant wat beskikbaar is en bestuur word, word die beheer van tesourierisiko’s as baie belangrik beskou. Dit sluit die bestuur van bewegings in buitelandse wisselkoerse in, wat in meer besonderhede in die hoof finansiële beampte se verslag hier behandel word. Verwys ook hier vir ’n gedetailleerde ontleding van “kontantbewegings by die kern“ vir die jaar onder oorsig.

Remgro beoordeel sy vertoning verder aan die hand van die toename in sy intrinsieke netto batewaarde. Dit meet die groei in die onderliggende waarde van die onderskeie maatskappye waarin belê is. Verwys na die hoofuitvoerende beampte se verslag hier vir ’n meer gedetailleerde ontleding van Remgro se intrinsieke netto batewaarde.

UITKERINGS AAN AANDEELHOUERS

Dividende aan aandeelhouers word befonds uit dividendinkomste en rente ontvang by die kern.

Ten opsigte van normale dividende aan aandeelhouers, is dit die doel van die maatskappy om aandeelhouers te voorsien van ’n konstante jaarlikse dividendvloei, wat hulle ten minste teen inflasie beskerm, deur die ekonomiese siklusse.

Soos in die verlede, in spesiale omstandighede, sal die maatskappy ander uitkerings in die vorm van spesiale dividende, terugkoop van aandele of die ontbondeling van beleggings aan aandeelhouers oorweeg.